ديدن اين نوزاد كه تو اين شرايط بحرانى به دنيا اومده من و ياد عبارت زير انداخت :

——-

او که شب را در روز، و روز را در شب داخل مى کند؛ «ذلِكَ بِأَنَّ اللهِ يَوْلِجُ اللَّيْلَ فِى النَّهارِ وَ يُوْلجُ النَّهارَ فِى اللَّيْلِ». (آيه ٦١ سوره ى حج)

——

And he merges nights into the day and he merges the day into the night

و

به برداشت من مرگ را در زندگى و زندگى را در مرگ وارد ميكند. نكته ى جالب ديگه ميتونه اين باشه، جدا از معناى تحت اللفظى كلمه ى *اللّه تبارشناسى اين كلمه از نگاه زبان شناسان تاريخى عرب:

1. ماهيتى كه به آن پناه ميبرند

2. كسى كه مفتون، شيدا و حيران ميكند.

3. معبود

4. ماهيتى كه در آن اقامت گزيده ميشود

پس شد، آنچه شد… .